JASKRA jest ciężkim schorzeniem okulistycznym, będącą jedną z głównych przyczyn ślepoty na świecie. Nie leczona zawsze prowadzi do nieodwracalnej utraty wzroku. Według danych Światowej Organizacji Zdrowia jaskra stanowi 15% wszystkich przypadków ślepoty. Na świecie choruje na nią około 70 milionów ludzi. Wczesne wykrycie choroby, jej prawidłowe monitorowanie i leczenie pozwala zachować użyteczną ostrość wzroku.
W 2004 roku w Polsce zarejestrowano około 76 tysięcy osób niewidomych lub słabo widzących. Nie jest to pełna liczba. Podejrzewa się , że problem dotyczy około 380 tysięcy osób. Jaskra ze względu na częstość występowania oraz niepomyślne rokowanie w przypadku braku leczenia uznawana jest obecnie za chorobę cywilizacyjną. Pojęcie "JASKRA" obejmuje grupę chorób oczu , która charakteryzuje się postępującym zanikiem nerwu wzrokowego przebiegającym z charakterystycznymi progresywnymi zmianami w polu widzenia. Istnieje kilka postaci jaskry. Najczęstszą postacią JASKRY jest jaskra pierwotna otwartego kąta,która ma powolny, często bezobjawowy początkowy przebieg. Wynikiem tego jest pojawienie się pierwszych zauważalnych przez pacjentów niepokojących objawów dopiero gdy zmiany zanikowe w nerwie wzrokowym są zaawansowane.
Przyjmuje się, że dotyczy ona 1/100 osób po 40 roku życia. Często jest dziedziczona. Ryzyko zachorowania zwiększa się z każdym rokiem życia oraz z obecnością naczyniowych czynników ryzyka uszkodzenia nerwu wzrokowego. Gdy współistnieje z krótkowzrocznością dolna granica wieku zachorowanie na jaskrę obniża się do 30-35 roku życia.
Inną postacią JASKRY jest jaskra zamykającego się kąta. Jest ona związana ze specyficzną budową gałki ocznej. Często przy rozpoznaniu tej postaci nie stwierdzamy zmian jaskrowych na tarczy nerwu wzrokowego ani zmian w polu widzenia. Całkowite zamknięcie kąta przesączania powoduje ostry atak jaskry z towarzyszącymi gwałtownymi objawami: bólu głowy i oka, zamglonego widzenia, widzenia kół tęczowych wokół źródeł światła, obniżenia ostrości wzroku, nudności i wymiotów.
JASKRA dokonana jest końcowym stadium choroby z całkowitą utratą widzenia spowodowaną jaskrowym uszkodzeniem nerwu wzrokowego.
JASKRA pierwotna wrodzona jest najrzadszą postacią tej choroby, występującą z częstością 1/10 000 urodzeń i obejmuje 3 typy choroby : jaskra wrodzona prawdziwa (początek już u płodu), jaskra dziecięca ( przed 3 rokiem życia ), jaskra młodzieńcza ( początek między 3 a 16 rokiem życia).
CZYNNIKI RYZYKA WYSTĘPOWANIA JASKRY PIERWOTNEJ:
Najważniejszym czynnikiem wpływającym w istotny sposób na wyniki leczenia jest wykrycie JASKRY w jak najwcześniejszym stadium choroby i systematyczne monitorowanie postępu choroby. Celem leczenia jest osiągnięcie optymalnego ciśnienia w gałce ocznej indywidualnego dla każdego pacjenta. Podstawą leczenia większości rodzajów jaskry jest farmakologiczne leczenie zachowawcze. Jeśli ta terapia jest nieskuteczna można zastosować leczenie zabiegiem laserowym lub chirurgiczne.
Po jednorazowej wizycie jesteśmy w stanie często postawić jedynie diagnozę o podejrzeniu zmian jaskrowych w nerwie wzrokowym, nie zawsze połączonych ze podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym. Dlatego ważne jest objęcie dalszą opieką pacjentów wymagających dalszej diagnostyki.
Pacjenci posiadający 3 lub więcej czynniki ryzyka dotychczas nie diagnozowani i nie leczeni powinni zgłosić się do bezpłatnego badania w kierunku JASKRY w ramach programu Narodowego Funduszu Zdrowia. Terminy badania można ustalić osobiście lub telefonicznie pod numerem: +12/ 423 38 34.
© www.ars-medica.com.pl, 2005
|